درس کوانتوم

خدارا می‌‌جویی‌ ؟
از حصار تن‌ که بگذرے و قدم بر خاکی جان فرونهی ؛ دمی بہ چپ بلغزے و لختی به راست خم شوے ؛ شمال را تا بہ جنوب هرولہ باشی‌ و تنپوش "سلام افق" را بپوشی‌ ، شخم گاه باختر را تا خرمن گاه خاور ، حلّاجی کنی‌ ، کنار بوتہ عجیبی‌ ، مُشتی "شگفتی" خواهی‌ یافت که تو را گمگشتۀ خود خواهد کرد ، مانند قطره‌اے ، تبخیر اقیانوسش می‌‌گردے ، پنجره "لذتی" را بسوے ساحل صدف‌ها گشوده می‌‌بینی‌ کہ مروارید ، مروارید ، می‌‌درخشند . یکی‌ از همان مروارید ها، گذرنامۀ عبور تو بہ سرزمین عجایب بعدیست . تو از حضور خدا عــبــور کردے ، حضور خدا در عــبــور تو ماند

شاهپور راشدی