ما با خودمان چه کرده ایم ؟

شما چند کشور دنیا را میتوانید نام ببرید که مردمش مثل مردم ایران آوارگی به این گستردگی داشته باشند ؟
مردم چند درصد کشورها حاضرند در کشور دیگری زندانی باشند ولی به کشور خود باز نگردند درحالی که مرتکب هیچ جرم و جنایتی نشده اند ؟

در طول تاریخ جهان چند نفر را میشناسید که لبهای خود را دوخته اند برای این که به جایی که متولد شده اند باز گردانیده نشوند ؟

گذشته از یک بخش حاکم حکومت، دولت ایران تشکیل شده از افرادیست که به خاطر دزدیدن حق خود از در آمد ملی خودشان سکوت کردند.بدنه بزرگ دولت تشکیل شده از افراد پست و ضعیفی مثل نزدیک ترین افراد به خودمان یا "خودهِ خودمان" است که به خاطر از دست ندادن یا تضیف سمت حتا کم ارزش خود در برابر ظلم و بی عدالتی که هر روزه شاهد آن هستیم ساکتیم.

جدأ ما در دولت ایران نه خارجی داریم و نه مریخی ! اما تا دلتان میخواهد متظاهر و منافق.

بدنه بزرگ حاکم ایران از ابتدا از افرادی تشکیل شد که بعد از سال ۱۳۵۷ در اولین حرکت های انقلابی خود نه شعار دادند نه به جبهه رفتند بلکه کراوات نزده به اداره خود رفتند و کم کم انتهای پیراهن خود را از زیر شلوارشان بیرون کشیدند ، و از شر اصلاح هر روز صورت خود به مرور خلاص شدند.

حکومت ما از کسانی تشکیل شده که همیشه بوده اند ،هستند و خواهند بود و برای قدرت بیشتر ناجوانمردانه به هم تاخته اند.

مردم ما حاظر نیستند کوچکترین تغییری در رفتار و منش روزانه خود بدهند و با فریب بزرگی به گودال آرمان گرایی سقوط کرده اند.

فرهنگ یک جامعه به مانند ساختمان بزرگی است که باید خیال جا به جا کردن و تغییرات اساسی آن را در کوتاه مدت فراموش کرد که جز ویرانی آن ثمری نخواهد داشت.و متاسفانه با پاشیدن رنگ بر روی نمای آن بنیان و بدنه اش تغیر نخواهد کرد.

صحبت از تمدن چند هزار ساله کمکی به ما نمیکند.چون فقط به قسمت کشور گشایی و زورمندی آن مینازیم نه به قانون مندی یا ظهور علومی،اگر بوده.

حکومت ما تشکیل شده است از هر ایرانی که قلبش به خاطر ایران نمیتپد .